Aşk Çılgını Sözler

Şimdi soruyorum sana:
Bu nasıl bir aşk?
Ne yalnız akıl,
ne sadece kalp.
Duyguyla başlıyor,
düşünceyle yoğruluyor,
cesaretle devam ediyor ve
bir mucize gibi
yerine oturuyor.
Aşk

İnsan diyorum,
sevince büyür.
Bu sevda
kaçış değil,
ayakta kalma biçimi.
Aşk

Bu sevda
akıl ile kalbin
aynı noktada
durabilme cesareti.
Aşk

Sevda dediğimiz,
akıl ile kalbin
aynı noktada
durabilme cesaretiydi.
Aşk

Çok şey söylüyorum,
çünkü fazla his var.
Aşkımız duygu değil yalnız,
bir kompozisyon.
Boşluklar bilinçli,
çizgiler sabırlı.
Hiçbir şey rastgele değil;
bakınca sade,
düşününce derin.
Aşk

Bir bakışın
uzun bir cümle,
bir susuşun
yarım kalmış bir manifesto.
Aşk

Gözlerin
uzaktan bile
yakınlık öğretiyor
beklemek
ilk kez
boşa gitmiyor
Zaman
artık karşı koymuyor
önümüzde durmuyor
hafifçe kenara çekilmiş
“buyurun” der gibi
Aşk

Sana dokundum
dokunmak denmez buna
sanki
uzun süredir ait olduğum
bir yere
nihayet vardım
Aşk

Kader
bu kez
seyirciydi
itiraz etmedi
başını eğdi
geç kaldığını kabul eder gibi
Seni seviyorum
artık umutla değil
gerçekle
hayalle değil
şimdiyle
Aşk

yıllar geçti
takvimler eskidi
aynalar daha dürüst oldu
ama o an
hiç yaşlanmadı
şimdi geriye dönüp bakınca
anlıyorum
o gün
sadece kavuşmamışız
yerimizi bulmuşuz
Aşk

Elini tuttuğumda
geleceği düşünmedim
ama meğer
gelecek
orada duruyormuş
avucumun içinde
Aşk

bazı anlar
geçmişte kalmaz
yaşamaya devam eder
sadece
bizimle birlikte olgunlaşır
anlıyorum
aşk
bir anı hatırlamak değil
o anın
hâlâ bizi tutuyor olması
Aşk

bir gün
aynı çınarın altında
biraz daha ağır
biraz daha gerçek
yan yana otururken
gülümsüyor olacağız
Aşk

Yıllar sonra dönüp bakıyorum
ve içimden
sessiz bir teşekkür geçiyor
zamana
kalbe
ve sana
Aşk

ne çok şey borçluyum
o ilk bakışa
o çekingen gülüşe
o titreyen yakınlığa
çünkü hayat
beni oradan
kendime doğru yürüttü
Aşk

kavuşma sandığım şey
meğer
bir armağanmış
fark etmeden açtığım
göğe bırakılmış bir mektup
Aşk

yanılgılar oldu
kırık cümleler
geç kalan sözler
ama her şeye rağmen
aynı yere
yeniden varabildik
işte buna
minnet diyorum
Şimdi geriye bakınca
kalbimde sitem yok
yalnızca
yumuşak bir şükür
ve sessiz bir eğiliş
yaşanmış olana
Aşk

bazı anlar
bizi sadece mutlu etmez
bizi
insan eder
Aşk

Şükürle Dönülen An
yıllar sonra dönüp bakıyorum
ve içimden
sessiz bir teşekkür geçiyor
zamana
kalbe
ve o ana
ne çok şey borçluyum
o ilk bakışa
o çekingen gülüşe
o titreyen yakınlığa
çünkü hayat
beni oradan
kendime doğru yürüttü
kavuşma sandığım şey
meğer
bir armağanmış
fark etmeden açtığım
göğe bırakılmış bir mektup
yanılgılar oldu
kırık cümleler
geç kalan sözler
ama her şeye rağmen
aynı yere
yeniden varabildik
işte buna
minnet diyorum
şimdi geriye bakınca
kalbimde sitem yok
yalnızca
yumuşak bir şükür
ve sessiz bir eğiliş
yaşanmış olana
çünkü bazı anlar
bizi sadece mutlu etmez
bizi
insan eder
Ve ben
o ana
hâlâ
teşekkür ediyorum
Aşk

yıllar geçti
ve ben şimdi
o ana baktığımda
aşkı değil
şansı görüyorum
çünkü herkes seviyor
ama herkes
doğru zamanda
doğru kalbe
rastlamıyor
Aşk

yan yana geldiğimizde
dünya değişmedi
ama biz değiştik
ve bazen
iki insanın değişmesi
bir dünyanın değişmesinden
daha büyük bir şeydir
Aşk

Şimdi geriye bakınca
şunu hissediyorum:
o an
kavuşma değildi sadece
bir emanet alıştı
birbirimizi
Hatalarımız oldu
yorulduğumuz günler
bocaladığımız zamanlar
ama her seferinde
o ilk dokunuş
bizi yeniden
doğru yere çağırdı
Aşk

Minnettarım
sana
zamana
bizi ayırmayan yanlışlara
bizi birleştiren gecikmelere
Aşk

Şimdi
aynı çınarın altında
aynı göğe bakarken
içimden tek bir cümle geçiyor:
“İyi ki.”
İyi ki geldin
iyi ki kaldın
iyi ki o an
yaşandı
çünkü bazı anlar
hatıra olmaz
dua olur
ve biz
onu hâlâ yaşıyoruz
Aşk

Minnettarım
sana
zamana
bizi ayırmayan yanlışlara
bizi birleştiren gecikmelere
Ve en çok da
şuna:
birbirimizi sevmeyi
incitmeden öğrenebilmiş olmamıza
Aşk

Şükürle Hatırlanan An
Yıllar geçti
ve ben şimdi
o ana baktığımda
aşkı değil
şansı görüyorum
çünkü herkes seviyor
ama herkes
doğru zamanda
doğru kalbe
rastlamıyor
O gün
sana dokunduğumda
bir mucize yaşadığımı anlamadım
sonradan öğrendim
hayat
bazen insanı sevmez
ama korur
Biz korunmuşuz
Yan yana geldiğimizde
dünya değişmedi
ama biz değiştik
ve bazen
iki insanın değişmesi
bir dünyanın değişmesinden
daha büyük bir şeydir
Şimdi geriye bakınca
şunu hissediyorum:
o an
kavuşma değildi sadece
bir emanet alıştı
birbirimizi
Hatalarımız oldu
yorulduğumuz günler
bocaladığımız zamanlar
ama her seferinde
o ilk dokunuş
bizi yeniden
doğru yere çağırdı
Minnettarım
sana
zamana
bizi ayırmayan yanlışlara
bizi birleştiren gecikmelere
Ve en çok da
şuna:
birbirimizi sevmeyi
incitmeden öğrenebilmiş olmamıza
Şimdi
aynı çınarın altında
aynı göğe bakarken
içimden tek bir cümle geçiyor:
“İyi ki.”
İyi ki geldin
iyi ki kaldın
iyi ki o an
yaşandı
çünkü bazı anlar
hatıra olmaz
dua olur
ve biz
onu hâlâ yaşıyoruz
Aşk

kavuşma
salt mutluluk değildi
nedensiz değildi
bir zincirin
son halkası da değildi
aksine
nedenlerin artık susabildiği
ender bir andı
Aşk

İnsan
çoğu zaman
ya ister
ya da korkar
ama o anda
istemekle korkmak
aynı cümlede eridi
geriye
yalnızca kabul kaldı
işte minnet
orada başladı
Aşk

Şimdi anlıyorum
minnet
birine teşekkür etmek değildir
var olana
itiraz etmemektir
olanın
olması gerektiğini
sonradan idrak etmektir
Aşk

Zaman bizi eskitmedi
sadece
o ana yaklaştırdı
çünkü bazı anlar
ileride değil
geride bekler
biz olgunlaşınca
bize görünür
Aşk

Aşk
burada bir tutku olmaktan çıktı
bir ontolojiye dönüştü
iki varlığın
aynı anda
daha fazla gerçek olması
ve ben
o gerçeğe
borçlu kaldım
Aşk

Şimdi hâlâ
şükür duyuyorsam
bu bir inançtan değil
bir sonuçtan
düşünülmüş
yaşanmış
ve doğrulanmış bir sonuçtan
Aşk

Bazı anlar vardır
hayat
onlar sayesinde
savunulabilir olur
ben
o anla
hayatın tarafını tuttum
ve hâlâ
teşekkür ediyorum.
Aşk

Varlığın Teşekkürü
Yıllar sonra dönüp baktığımda
o anı bir duygu olarak değil
bir ilke gibi görüyorum
hayatın kendini doğruladığı
kısa bir önerme
Çünkü o kavuşma
salt mutluluk değildi
nedensiz değildi
bir zincirin
son halkası da değildi
aksine
nedenlerin artık susabildiği
ender bir andı
İnsan
çoğu zaman
ya ister
ya korkar
ama o anda
istemekle korkmak
aynı cümlede eridi
geriye
yalnızca kabul kaldı
işte minnet
orada başladı
Şimdi anlıyorum
minnet
birine teşekkür etmek değildir
var olana
itiraz etmemektir
olanın
olması gerektiğini
sonradan idrak etmektir
Zaman bizi eskitmedi
sadece
o ana yaklaştırdı
çünkü bazı anlar
ileride değil
geride bekler
biz olgunlaşınca
bize görünür
Aşk
burada bir tutku olmaktan çıktı
bir ontolojiye dönüştü
iki varlığın
aynı anda
daha fazla gerçek olması
ve ben
o gerçeğe
borçlu kaldım
Şimdi hâlâ
şükür duyuyorsam
bu bir inançtan değil
bir sonuçtan
düşünülmüş
yaşanmış
ve doğrulanmış bir sonuçtan
Bazı anlar vardır
hayat
onlar sayesinde
savunulabilir olur
ben
o anla
hayatın tarafını tuttum
ve hâlâ
teşekkür ediyorum.
Aşk

Yıllar sonra
o ana dönüp bakınca
şunu fark ettim:
Biz kavuşmamışız
birbirimize denk gelmişiz
bu daha zor
ve daha nadir bir şey
Aşk

Aşk sandığım şey
meğer bir telaş değilmiş
hayatın
“tamam, burası” dediği yer
ben o gün
itiraz etmemeyi öğrenmişim
buna minnet deniyor galiba
Aşk

seni sevdiğim için
seni seçtiğim için
seninle
daha az eksik olduğum için
teşekkür ederim
Aşk

O an
büyük değildi
ama gerçekti
ben büyük laflardan
zaten hiç hoşlanmadım
sen de
Aşk

Şimdi geriye bakınca
kırgınlıkları saymıyorum
onlar
hayatın dipnotlarıydı
asıl metin
o sessiz dokunuştu
ve hâlâ orada duruyor
Aşk

Teşekkür Ederim, Aşk
Yıllar sonra
o ana dönüp bakınca
şunu fark ettim:
biz kavuşmamışız
birbirimize denk gelmişiz
bu daha zor
ve daha nadir bir şey
Aşk sandığım şey
meğer bir telaş değilmiş
hayatın
“tamam, burası” dediği yer
ben o gün
itiraz etmemeyi öğrenmişim
buna minnet deniyor galiba
Seni sevdiğim için değil
seni seçtiğim için de değil
seninle
daha az eksik olduğum için
teşekkür ederim
bak
bu cümle
kolay yazılmadı
O an
büyük değildi
ama gerçekti
ben büyük laflardan
zaten hiç hoşlanmadım
sen de
Şimdi geriye bakınca
kırgınlıkları saymıyorum
onlar
hayatın dipnotlarıydı
asıl metin
o sessiz dokunuştu
ve hâlâ orada duruyor

Aşk
insanı kurtarmaz
ama bazen
haklı çıkarır
ben o gün
haklı çıkmışım

bunun için
dünyaya
zamana
ve sana
fazla şiir yazmadan
teşekkür ederim

üstü kalsın.
Aşk

bazı karşılaşmalar
hayatı açıklamaz
ama
haklı çıkarır
ben
o günden sonra
hayatı savunurken
yalnız kalmadım
ve evet
o an
benim için
varlığın
en ikna edici argümanıydı
buna
aşk dedik
başka ne diyebilirdik ki
Aşk