Ben her sabah
aynı pencereye çıktım.
Çınarlar
yine oradaydı.
Dallarıyla
gökyüzünü yokluyorlar,
sanki Tanrı’ya değil de
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta