Aşk Çıldırdı 6 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Tutku bağırmıyor bizde,
İnce bir yerden kanıyor.
Gece biraz sana benziyor,
Biraz da bana… soyunmadan bile sıcak.
Ve şunu biliyorsun:
Bazı aşklar adını söylemeden yanar.
Aşk

Susuyorum; çünkü susmak daha derin,
Arzu bağırınca ucuzlar, fısıldayınca asil olur.
Gözlerin bir delil gibi önümde duruyor,
Ben savunma yapmıyorum, isteyerek suçluyum.
Aşk

Aşkı bir heves değil,
Bir ömür gibi koydun önüme.
Ve biz birbirimizi seçerken
hayatı da seçtik.
Aşk

Dünya dönsün.
Zaman aksın.
Biz yürürüz.
Ve yürüdüğümüz yer
cennet olur.
Aşk

Kalbime eğiliyorum:
“Bu aşk hafif yaşanmaz,” diyorum,
Ya yanarsın ya da hiç başlamazsın.
Ben yanmayı seçiyorum.
Aşk

İçimi açıyorum:
Suç: Fazla bağlanmak.
Delil: Nabzım.
Savunma: Yok.
Çünkü sana yaklaşmak
mantıklı değil, zorunlu.
Aşk

Kendime soruyorum:
Onu mu seviyorsun,
yoksa onda olmayı mı?
Cevap veremiyorum.
Çünkü sende olduğum hâl
kendimden daha gerçek.
Aşk

Kendimi aştım,
Daha çok sevdim.
Gülümsüyorum şimdi,
İnsan en çok sevdiği yerde sınanırmış
Aşk

Bu aşkı taşımadım, yaşadım.
Aşk

Sen geldiğinde,
Aşkın şehri umutla aydınlandı,
Çınarlar duygulandı,
Deniz kabardı, rüzgâr yön değiştirdi.
Evren tarafını seçti.
Aşk

Aşk, sıçrayıştı.
Akıl hesaplar,
Kalp atlar.
Ben atladım.
Aşk

Sana bakarken
kendimi unutmam:
Bu kadar teslimiyet tehlikeliydi.
Kendime soruyorum.
“Sevdiğinde kim oluyorsun?”
Cevabım net değil.
Ama senden önce olduğum kişi
daha eksik.
Aşk

Romantizm kanımda bir kader gibi.
Yanmak,
var olmaktan daha gerçek.
Aşk

Ey sevgili:
Evren, insanlar,
zaman eskir.
Yıldızlar söner.
Ama bazı aşklar
ölmez.
Çünkü bazı aşklar
Tanrı’nın bile
gülümseyerek izlediği
bir cesarettir.
Aşk

“Gerçek aşk,
kaybetme ihtimalini de sevmektir.”
Evet.
Seni kaybedebilirim.
Ama seni sevmemek
kendimi kaybetmek olur.
Aşk

Sanık, bilinçli bir risk aldı.”
Montaigne ekliyor:
“Bu risk, insanı büyütür.”
Puşkin gülümser:
“Büyümenin bedeli ateştir.”
Cemal son cümleyi bırakır:
“Ve bazı ateşler yakmaz,
aydınlatır.”
Aşk

Aşk, mevsim değildir.
Aşk,
kışın ortasında bile
yeşerebilen
bir irade biçimidir.
Seninle kavuşmak
sadece bir an değil,
varoluşun
kendini seçmesidir.
Aşk

“Bu arzu fazla bilinçli,”
kalbim tanıklık etmek istedi.
Gözlerinde kendi trajedimi değil
kendi gerçeğimi gördüm.
Ve anladım:
Bazı aşklar sonla ilgilenmez.
Bazı aşklar
insanı büyütmek için gelir.
Bahçede rüzgâr esti.
Bir yaprak düştü.
Ben sana yaklaştım,
Ve kader,
sessizce alkışladı.
Aşk

Kış indi aşkın şehrine.
Çınarlar yapraklarını değil,
sabırlarını döktü.
Özlem bir mevsim değildir artık,
bir bilinç hâli.
Sana uzak olduğum her an
kendime daha yakınım,
ama eksik.
Aşk
“Sevmek mi, yanılmak mı?”
Bazı arzular sessizliği seçer.
Bazı sorular
tenin sıcaklığında çözülür.
Elin elime değdiğinde
bu, iki yalnızlığın
birbirini tanımasıydı.
Gözlerin bana değdiğinde
içimdeki bütün tartışmalar dağıldı.
Suçlu değildim artık, sadece insandım.
Aşk

Seni sevmekle başladım
Biraz mahcup, biraz arsız.
Çünkü bizde son yok
Bizde yükseliş var.
Aşk

ARZU
“Bu arzu fazla bilinçli,”
kalbim tanıklık etmek istedi.
Gözlerinde kendi trajedimi değil
kendi gerçeğimi gördüm.
Ve anladım:
Bazı aşklar sonla ilgilenmez.
Bazı aşklar
insanı büyütmek için gelir.
Bahçede rüzgâr esti.
Bir yaprak düştü.
Ben sana yaklaştım,
Ve kader,
sessizce alkışladı.

Tutku bağırmıyor bizde,
İnce bir yerden kanıyor.
Gece biraz sana benziyor,
Biraz da bana… soyunmadan bile sıcak.
Ve şunu biliyorsun:
Bazı aşklar adını söylemeden yanar.

Tutku bağırmıyor bizde,
İnce bir yerden kanıyor.
Gece biraz sana benziyor,
Biraz da bana… soyunmadan bile sıcak.
Ve şunu biliyorsun:
Bazı aşklar adını söylemeden yanar.

“Sevmek mi, yanılmak mı?”
Bazı arzular sessizliği seçer.
Bazı sorular
tenin sıcaklığında çözülür.
Elin elime değdiğinde
bu, iki yalnızlığın
birbirini tanımasıydı.
Gözlerin bana değdiğinde
içimdeki bütün tartışmalar dağıldı.
Suçlu değildim artık, sadece insandım.

Tutku bağırmıyor bizde,
İnce bir yerden kanıyor.
Gece biraz sana benziyor,
Biraz da bana… soyunmadan bile sıcak.
Ve şunu biliyorsun:
Bazı aşklar adını söylemeden yanar.

Tutku bağırmıyor bizde,
İnce bir yerden kanıyor.
Gece biraz sana benziyor,
Biraz da bana… soyunmadan bile sıcak.
Ve şunu biliyorsun:
Bazı aşklar adını söylemeden yanar.
Aşk

Sürekli içten içe konuşuyorum.
Sende kendimi değil,
kendimi aşan ihtimali buluyorum.
Bu kadar bağlanmak,
özgürlüğünden vazgeçmektir.
Ama özgürlük nedir?
Sevmemek mi?
Aşk

Elin elime değdiğinde
kış çözülüyor.
Aşk

Susuyorum,
çünkü bazı kavuşmalar
yüksek sesle karşılanmaz.
Aşk

Özlem damarlarımdaki romantik, yaratıcı isyan.
Aşk

KIŞ
"Kış," indi aşkın şehrine.
Çınarlar yapraklarını değil,
sabırlarını döktü.
Özlem mevsim değil artık,
bir bilinç hâli.
Sana uzak olduğum her an
kendime daha yakınım,
ama eksik.

“Gerçek aşk,
belirsizliğe rağmen seçmektir.”
Ben seni seçiyorum,
kışa rağmen,
mesafeye rağmen,
kaybetme ihtimaline rağmen.

“Gerçek aşk,
belirsizliğe rağmen seçmektir.”
Ben seni seçiyorum,
kışa rağmen,
mesafeye rağmen,
kaybetme ihtimaline rağmen.

“Aşk, insanı değiştirmiyorsa
o sadece hevestir.”
Biz değiştik.
Ama eksilmedik.
Elin elime değdiğinde
kış çözülüyor.
“Arzu bağırmasın,” diyorum,
“Derinleşsin.”
Ve gerçekten
Sana dokunduğumda beden değil,
sonsuzluk ürperiyor.

“Gerçek aşk,
belirsizliğe rağmen seçmektir.”
Ben seni seçiyorum,
kışa rağmen,
mesafeye rağmen,
kaybetme ihtimaline rağmen.

“Gerçek aşk,
belirsizliğe rağmen seçmektir.”
Ben seni seçiyorum,
kışa rağmen,
mesafeye rağmen,
kaybetme ihtimaline rağmen.
Aşk