Aşk çıkmazı Şiiri - Bir Serendipçe

Gökyüzü birden bire kararınca başladı herşey.
Bereket bereket yagmaya hazırlanırken.
Biliyorum yağmur ne kadar yağarsa yağsın.
Çicekleri çürütmez,rengini soldurmaz.
Gün ışığında daha bir güçlü olur bütün çicekler.
Yağmur...
Şifalı aşk suyum benim saçlarıma...
Az çiselese muthiş bir koku yayılır,
Mezarından uyanır o kainat.
Ölüm orucunu bozar dağlar
Ben yağmur olmaya razıyım
Ciselerim ellerinden damarlarına
Çaglayıp akmak isterim ruhuna..

Sen aşkın saçakları altına girmeyen
Islanmamak icin kılıçlarını sallayan ürkek savaşcı.
Oysa sesinin titrediği yerlerde itirafın saklı.
İnsan fırtınadan kurtulmak icin kaçarken.
Tek sığınağı olan bahceyi tarumar edermi.
Güneş bilir, toprak bilir benim suyum kimseyi utandırmaz.
Sabah olduğunda en çok ıslanan çiçekler
en parlak giysilerini giyer..
Aaah! Her inkârın dalıma bir cüzzam.
Acı sözlerın, üzerine basılmış gibi bir çiçegi soldurur.

Korkma, demir suyun içinde ancak paslanır.
Sen kalkanını kaldırdıkça, gökyüzü daha çok inatlaşır.
Sanma ki sevdigim sadece tenin ıslanır.
Sen kaçtıkça, içindeki susuz çocuk yaşlanır.
​Sen miğferini bulutlara sallayan yolcu,
Bilmez misin?
Nefesle savaşılmaz, solunur.
Ve aşk, saklanılacak bir siper değil,
İçinde kaybolunacak tek huzurdur.
Bırak can vereyim kuru dallarına.
Ruhun susuzluktan çatlamışken,
Söyle gururun karnını doyurur mu?
Bak sabah kahkahaları uyandı.
Kozmoslar boyuna uzanıyor.
Gel son bulsun artık bu kışın.
Nereye kaçarsan kaç ıslak toprak bekler ayaklarını.
Sen kuraklığı bir kale sanırsın.
Oysa susuzluktan örülmüş ölü bir uykudasın.
Ben yağmurum her damlada bin özlem.
Her sokagin sonu ben!
Uyuduğun her uykunun rüyasıyım.
Sen sussan ben her hücrene girer konuşurum.
Simdi uyu ve teslim ol sevdiğim.
Seni günün ilk ışıklarıyla yeniden bahara doğuracağım..

​