Aynı tahta masa,aynı kahveci,mevsim sonbahar,
Halı gibi örtmüş toprağı sarı yapraklar.
Boş masalar arasında yaklaşmış iki baş,
Bana kara gözlü vefasızı anımsatıyor.
Başıboş yuvarlanan iki damla yaş,
Titrek ellerime süzülüyor yavaş yavaş.
Sürüklüyerek adımlıyorum bahçeyi baştan başa,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




yüreğine sağlık hoş bir çalışma tebrikler kalemin hiç susmasın
Ulu çınar bizim ki gibi kötü bitse de
Yıllar boyu nice sevdalara şahit olacak.
sevda yureklerde hissedildikce deger kazanir her seye ramen sevgiler yureginize
İçtenlikle ifade edilmiş güzel bir şiir....Tebrikler Sn Günkaya...Kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta