Akşam olmuş, yine gözlerimden boşanıyor yaşlar,
Çünkü akşam olunca, gönlümde aşk acısı başlar.
Aylar oldu ki, göremedim hiç sevdiğimi,
Hangi aşık çekiyor acaba, şu benim çektiğimi?
El alem, sabahlara kadar, öpüşüp koklaşsın sevgiliyle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta