Öyle özel bir an değildi, durup dururken sevdim seni. Öğlen güneşi kavuruyordu, aylardan nisan. Tevafuk diye izini sürdüğümüz o tılsım sonrasında yaşanmışlıkların yaşattığı benzer sızılar birleştirmişti bizi.
Çok sevdim ikimizi.
Tuttuğumuz uçurtmanın aynı göğe yükselişi, dünyandaki o ılıman iklimin soğuk duvarlarımı ne denli ısıttığı, ayı utandıran çehreni..
Ama evvela nefesini..
Çok sevdim seni.
Kalbi buz tutmuş ahmaklar ayırdı bizi. Ha bir de senin anlamsız korkuların ve göze alamayışın beni.
Çok sevdim seni.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




eksik olmayın.
sevgiler..
yaşadıklarınızı güzel anlatmışınız yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta