Aşk Şiiri - İsmet Can Kartal

tek hece bir gerçek varmış şu alemde
üç harfi üç ömre bedel bir hayalmiş
varlık mahiyeti terk eder o demde
berzahtan dünyaya gelen ilk misalmiş

yaradan akıl denen perdeyi kaldırmış
âdemi aşk denilen ol bahre daldırmış
yetmemiş cennetten dünyaya aldırmış
havva da bahane ağaç da bahane

surete girmiş de mecnun koymuş adını
leyla leyla demiş mâşuk sanmış kadını
dünyadan kopup da alınca aşkın tadını
derya deniz de bahane çöl de bahane

ferhad feryad edince aşkın elinden
virdini şirin bilmiş düşürmemiş dilinden
kalkmış göç eylemiş horasan ilinden
dağ taş da bahane hüsrev de bahane

gönül şurasında bir hüküm verilir
boyunlar bükülür ve güller derilir
koşturmak beyhude durarak erilir
ismet de bahane şu can da bahane