Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Akıl o anda yerli yerinde dursa da uslu uslu firar etmese,
Yüreğe dadanması mümkün olmayacak galiba....ama ömür talan ve telef ediliyor..
Hepimizde bir kuyruklu yalana sarılmış oluyoruz:))
Çok tatlı bir şiirdi...akılda kalabilecek, ezberi kolay...
Hürmetler ederim Hocam...SELAMLAR...
Güzel yorumunuza aynen katılıyorum çok teşekkürler selam ve saygılar.
Miniminnacık güzel bir şiir kutlarım saygı ve selamlar efendim esen kalın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta