Gerçekten duydum bu sefer zaviye sesini, hissediyorum gayrı kötü akıbetlerini ve görebiliyorum acizliğini.
Yanıyorum çaresizliğin içinde; bir el uzatıyorsun bana, kurtulayım diye.
Biliyorum, biliyorum sende habail-üş şeytansın ama kanıyorum sana. Alıp götürüyorsun beni ve artık arşa yükselmiyor sevgim. Yabanilerse çoktan öldüler.
Senin acın var bende aşk; sendeyse mutluluk var değil mi? Sevdiğin insan sana bakmıyor ama umutların yaşatıyor seni, öyle değil mi?
Peki sen düşündün mü aşk; düşündün mü benim yaşadığımı? İltica ederim sana, iltica ederim arşa yükselen aşkımıza ve dua ederim yanımda olduğuna.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta