Aşk dediğimiz sevdaymış sevdalar mecnunları doğurdu
Şirin uğruna ferhat kudurdu dağları delmekden yoruldu
Kerem aslı ile yandı tutuşdu tarihin sayfasında kül olmuşdu
Aşk aklımı durdurdu dilimi susdurdup yüreğimi konuşdurdu
Ağlama demişdim, ya gözyaşlarınla küstürdün beni umutlara
Kimlere itibar etdipde kim için yakıp yüreğimi bırakdın ataşlara
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta