Hep derdik rüzgar ne kadar sert eserse essin kayalardan sadece tozunu alır diye,
Hiç hesap etmedik toz bulutlarının arasında kalabilme ihtimalini
Ne kadar diksekte büyük dalgalara, toz bulutlarına gözümüzü
Hep arkadan esiyordu rüzgar...
sadece bize kalan, kaybolmuşluğun hissettirdiği korkuydu
Pek çok sevgiyi öldürdük bu toz bulutlarında, bu eşsiz dalgalarda
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta