Karıncanın bala olan sevgisi ısıttı beni
Kimsenin bilmediği derinlerdeki mağaram kıvılcımlar ile aydınlandı
Ölü toprak yeşerdi gelen bu ısı ve ışık ile
Goncalar uyandı baharı müjdelercesine
Yapraklarından damlalar dökülen çiçekler şaşkındı
Varmak, dökülmek isteyen nehirler yolunu kaybetti
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta