Aşk
Kaç hal bilmez seni
Kaç yorgunluk üfler dumanından
Gözlerinin altındaki sis perdesinden
Gözlüksüz, camsız, saydam, parlak bir retina
Kaysam gitsem mazilere ne ağıtlar yazarım sana
Uçsam ulaşsam geleceğe
Nasıl küfür sayarım sana
Ama zaman kalamlı zamana
Nehrin üstündeki kağıt gemi
Telefondaki kayıp çağrı
Uzaklardaki ışıklar
Zaman kalmalı zamana
İnsan alışmalı yaşamaya
İnsansız bir yer yok ki dünyada
Sen seninle yalnız kalırsın
Göz yaşlarınla değil
Sen bir figüransın benim hayatımda
Bir replilik bir oyunda
Oyun biter, seyirci dağılır, ışıklar söner
Sadece oyunun adı kalır akıllarda
Işıklar yanıyor daha
Hadi ver repliğini, oyna oyununu...
Kayıt Tarihi : 25.10.2007 18:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!