Gel de feryadı figan etmeden dur.
Benim hayalim benim çabam bambaşkaydı.
Bu kapkara anın huzmesinde, olmadı payım.
Bir hayal kurdum vakti zamanında.
Derme çatma oldu bir düştüm.
Şehirden mi sokaktan mı topraktan mı?
Hayat boş, umut ise kaldı loş.
En esmer günlerden çıka geldim.
Yol kesse de çakal sürüleri.
Nefesim çalınsa da bakın ki ölmedim.
Zehir zemberek serpilse de aşımıza.
Seveceğimiz satılık tezgâhta.
Bilmedik ezip geçmeyi.
Saflıkla karışık aptallıkla.
Öldürülecektik belki ama.
Lazım oluruz diye saklandık bugüne kadar.
Bilseler alıyoruz bir nefes.
Top yekûn nefesimize çökerler.
Ademin nesline düşmandır yılan, çıyan.
Siner bir köşeye kollar fırsatı.
Bulsa yerle yeksan edene kadar, eder devam.
Kenan GEZİCİ 22/10/2026
Kayıt Tarihi : 22.10.2026 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!