Hiç bilmediğim bir heceye göçtüm
Özel bir uda fazladan takılmış tele
Kıraçları yeşerten dokuzuncu notaya
Hikaye anlatmayacağım, yarım kalan yolculuklar da varıştır aslında
Öyle oldu: Boş evin balkonunda oturmuş bakışıyorduk
Hiç tanımadığım şehir ha bire yarılıyordu bildik ırmak tarafından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta