Öyle çıplaktı ki düşlerim, insanlar baktıklarında sadece SENi görüyorlardı içinde. Oysa düşü gören bendim, yaşayan da ben. Neden görünen sen olursun ki görüp yaşadığım bu düşün kahramanı. Ben, kendiliğinden ve nedensiz kurardım kelimeleri, Onda bile seni bulurlardı. Ne çok AŞiKar etmişim seni meğerse AŞK...
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta