Âşık bük derdini,
Gam gideceği yeri bilir.
İnsan su gibi dinlenirmiş.
Bir köy kendini dağa vermiş.
Bir dağ başını kızılca bir ırmağa,
Bir umut sessizliğe seslenmiş.
Ağaçlar reçine bulaştırmış yalnızlığa,
Beklemekten zehir zemberek bir kalp,
Atmaktan usanmış.
Bir dağ taşını bir köye vermiş,
Bir köy imkânsızlığa,
Sular taşıp, seller gelir.
Zaman geçermiş.
Kayıt Tarihi : 19.09.2008 20:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!