Yalnızlığın buz gibi huzuru
Sessizliğin kabir gibi rahatlığı
İkisinin bir de çılgıncasına sarmaş dolaş olması
Her şeyi unutturur ve teker teker hatırlatır:
Dehşete düşersin
Vahim bir duruma çökersin
Ama hiç görmediğin kendinle buluşursun
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta