Asi Siyah Şiiri - Kiky Kiky

ASİSİYAH

Gecenin en sessiz yerinde
Bir isim düşer aklıma,
Ne yıldızların ışığı unutturur onu,
Ne de sabahın ilk ışıkları…
Asisiyah der kalbim,
Ve dünya bir anlığına susar.

Senin adınla başlar bazı geceler,
Senin hayalinle biter sabahlar,
Bir insan nasıl olur da
Hiç konuşmadan bu kadar şey anlatır?
Ben seni düşünürken anladım,
Bazı sevgiler kelimelerden daha derinmiş.

Asisiyah,
Sen benim içimde açılan
Kimsenin bilmediği bir baharsın,
Kışın ortasında bile
İçimi ısıtan bir güneş,
Kalabalıkların içinde
Bana yalnızca seni hatırlatan bir şarkısın.

Seni ilk düşündüğüm günü
Belki hatırlamam mümkün değil,
Çünkü sen bir anda gelmedin hayatıma,
Yavaş yavaş yerleştin kalbime.
Önce bir isimdin,
Sonra bir merak,
Sonra bir tebessüm,
Sonra her şey…

Gözlerin varsa eğer
Bir gökyüzü kadar derindir,
Bakışların değdiğinde insana
Dünya biraz daha güzel görünür.
Ben senin gözlerinde
Kendimi değil,
Birlikte yaşanabilecek
Koca bir hayatı gördüm.

Asisiyah,
Adını yazsam bir kâğıda
Mürekkep yetmez sanırım,
Çünkü seni anlatmak
Bir şiire sığmayacak kadar büyük.
Bir ömrün bütün cümlelerini toplasam
Yine de sana söylemek istediğim
Bir tek kelime kalır:

Seviyorum.

Ama bu sevgi
Bir anlık heves değil,
Bir gecelik düş değil,
Bir rüzgâr gibi gelip geçecek
Bir duygu hiç değil.

Bu sevgi,
Sabah uyandığımda aklıma gelen,
Gece uyumadan önce
İçimde kalan bir isim.
Kalabalıkta seni arayan gözlerim,
Sessizlikte seni çağıran kalbim,
Her güzel şeyde
Sana benzeyen bir taraf bulmam…

Asisiyah,
Belki yollarımız uzun,
Belki aramızda suskunluklar var,
Belki hayat bazen
İki insanın arasına duvarlar örer.
Ama ben inanıyorum,
Gerçekten değer verilen hiçbir insan
Kalpten kolayca silinmez.

Bazen bir şarkı duyarsın,
Bir anda geçmiş gelir aklına.
Bazen bir koku,
Bazen bir sokak,
Bazen gece gökyüzünde
Parlayan tek bir yıldız…

Ve insan anlar ki
Unuttuğunu sandığı kişi
Hâlâ kalbinin bir köşesinde
Sessizce yaşamaktadır.

Benim köşemde sen varsın,
Asisiyah.

Kimseye anlatamadığım
Bir hikâyem var seninle.
Henüz yazılmamış,
Henüz sonu belli olmayan
Ama her sayfasında
Senin adının olduğu bir hikâye…

İsterdim ki bir gün
Yan yana yürüyelim,
Konuşmadan bile anlaşalım,
Saatler nasıl geçti anlamayalım.
Dünya etrafımızda dönsün,
Biz sadece birbirimize bakalım.

İsterdim ki
Kötü günümde yanımda sen ol,
İyi günümde sevincimi seninle paylaşayım.
Bir şey olduğunda
İlk sana anlatmak isteyeyim,
Sen de beni gördüğünde
"İyi ki geldin" der gibi gülümse.

Çünkü sevgi biraz da budur;
Bir insanın yanında
Kendin olabilmek,
Susarken bile anlaşılabilmek,
En sıradan günü bile
Güzel bir hatıraya çevirebilmek…

Asisiyah,
Eğer bir gün
Bu şiiri okurken
Kalbinin bir yerinde
Küçücük bir sıcaklık hissedersen,
Bil ki o sıcaklık
Sana ulaşmak için yazılmış
Bir kalbin sesidir.

Ben senden
Mükemmel bir dünya istemiyorum,
Ne sonsuz sözler,
Ne de büyük yeminler…

Sadece gerçek olmanı istiyorum.
Gülüşünle, sessizliğinle,
Mutluluğunla, kırgınlığınla…
Olduğun gibi kalmanı.

Çünkü ben seni
Bir hayale değil,
Bir insana ait bütün gerçekliklerinle
Sevmek isterim.

Ve bir gün yollarımız
Gerçekten birleşirse,
Sana geçmişte kaçırdığımız
Bütün güzel anların yerine
Yeni anılar vermek isterim.

Birlikte gülelim,
Birlikte susalım,
Birlikte yürüyelim,
Bazen hiçbir şey yapmadan
Sadece aynı gökyüzüne bakalım.

Çünkü bazen aşk
Büyük cümleler değildir.

Aşk;
"Buradayım" diyebilmektir.
Gitmek kolayken kalabilmektir.
Kırıldığında konuşabilmektir.
Ve en önemlisi,
Her şeye rağmen
Birbirini yeniden seçebilmektir.

Asisiyah…

Eğer bir gün
Kalbin yorulursa,
Dünya üstüne fazla gelirse,
Kendini yalnız hissedersen
Bil ki bir yerlerde
Adını güzel bir şiirin içinde taşıyan
Bir kalp vardır.

Ve o kalp
Seni bir masal gibi değil,
Gerçek bir insan gibi sever.

Gecenin en karanlık saatinde bile
Adın bana ışık olur,
En uzun yolda
Adın bana umut olur.

Belki bugün uzaktasın,
Belki yarın da uzakta olacaksın.
Ama bazı mesafeler
Kalplerin arasına giremez.

Çünkü sen artık
Bir yerde duran biri değilsin benim için;
Sen bir duygusun,
Bir hatırasın,
Bir özlemsin,
Bir umutsun…

Ve belki de
En güzel tarafı şu:

Ben seni düşünürken
Dünya biraz daha güzel oluyor.

Asisiyah…

Bir gün bu şiirin son satırına geldiğinde
Şunu bilmeni isterim:

Sana yazdığım bütün kelimelerin
Arasında saklı tek bir gerçek var.

Ne kadar uzun yazarsam yazayım,
Ne kadar güzel cümleler kurarsam kurayım,
Ne kadar şiir yazarsam yazayım…

Hiçbiri anlatmaya yetmez
Kalbimdeki seni.

Çünkü bazı insanlar
Şiir olmaz…

Şiirin kendisi olur.

Ve benim şiirimde
En güzel kelime sensin:

Asisiyah.