Adımı unut! elimi, tenimi.
sesin değdiğinde ölüm soğukluğu titreyen sesimi!
cevabını bulamadığım sorularda boğuldu hüznüm,
artık öfkem de terketti beni,
çıplak ayaklarını yaşadığı viranenin
ıslak zeminine basan
mavi düşlü çocuğun umuduna karıştı.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




hepsini okumaya fırsat bulamadıgım için daha fazla yorum yapamadım ama gerçekten hoş şiir :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta