Akşam vakti, gece, karanlık ve siyah...
Asaletin tavan yaptığı an ve ben;
Düşüncelerim beynime çarpıp duruyor sürekli,
Bir ruh karmaşası yaşanıyor içimde, hissediyorum.
Gündüzün parlaklığından gözümü açamıyorum,
Gecenin matlığından gözümü alamıyorum..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta