Memleketim…
Hüznümdür, gözümün kıyısında biriken…
Kırsalımdır, toprağımdır.
Sabahın ilk ışığında düşen çiğdir.
Düğünümden kalan çeyiz sandığıdır.
Sığındığım, yorulunca döndüğüm limandır.
Bir baba kokusudur içime işleyen…
Bazen bir dağ, bazen bir kapı, bazen de yarım kalmış bir çocukluktur.
Memleket dediğin yalnız doğduğun yer değildir.
İçinde ne varsa, özlediğin çok şeydir…
Artova'ya...
Hüseyin KömürKayıt Tarihi : 21.11.2026 19:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!