ARTIK (2)
Seninle gülünmez, ağlanmaz artık
Ayrılmış yolumuz bağlanmaz artık.
Her emeğimin zayi oluşu sensin.
Senin kapıların bana açılmaz artık
Kendimden geçtim hep sende kaldım
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta