Arsızın Harmanı Şiiri - Sadık Kocabaş

ARSIZIN HARMANI
Aslı bozuk olan yola mı gelir?
Edebi bilmeyen dile mi gelir?
İnsanlık dediğin ele mi gelir?
Uzak dur, her payeyi kendine verenden.

Yoksulun ahıyla saraylar kuran
Garibin sırtına kırbaçlar vuran
Menfaat bitince ardına duran
Hayır gelmez, dostu yarı yolda koyandan.

Gözü doymaz arsız, dünya malına
Bakmaz hiç yetimin perişan halına
Kurulmuş bir kere şeytan dalına
Korkarım ben, vicdanı yere serenden.

Gülerken yüzüne samimi sanma
İçinde kuyu var, sakın ha kanma
Nefis ateşinde boşuna yanma
Irak ol, nefreti yük edip sarandan.

Hakk’ın terazisi şaşmaz bilesin
Zulmeden mahşerde yaşlar silesin
İsterim ki bu sözden ibret alasın
Kalemsiz Şair bezdi, sahte olandan.