ARPA- MAZOT- UN
Bu gün eşeğim anırdı acı acı!
Her gün bir avuç azalttım yemini.
Çaresiz gömdüm zavallının iskeletini.
Seni gidi tuzu kuru şamatacı.
Bu gün arabama mazot koyamadım.
Düştüm yollara sesimi yine çıkartmadan.
Biri kazmayla dövüyordu toprağı acıtmadan.
Seni gidi komik seni şakana doyamadım.
Bu gün fırıncı un alamadım dedi.
Yürüdüm yine başka mahalleye!
Niyetlensem de gidişe müdehaleye!
O oturup pastasını böreğini yedi.
Şiir: ÖNER ÇAĞLAR
13.03.2022 Saat:01:48
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 19:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!