Gecenin karanlığında,
ay, gümüş notalarıyla
gölün bedenini usulca okşar;
Fa… Sol… La…
Nefessiz kalmış bir ırmak için ninni.
Kurbağalar
kara gölde
mırıldanır,
Fa… Sol… La…
Sesleri,
son buzun çatlağı.
Kamışlar eğilmiş;
unutulmuş bir piyanistin
kemiksi parmakları gibi
son notayı
sıkıca tutarlar,
ve birden,
sessizce çökerler.
Fa… Sol… La…
Sükût.
Ahmet HaniKayıt Tarihi : 24.06.2026 18:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!