Gökyüzünün armonisini dinliyorum bu gece
Sonsuz boşlukta renk cümbüşü içinde.
Pembeden kızıla, mordan siyaha dönüşen
Yıldız seslerindeki notalar sitem ediyor ince ince.
Dalıyorum hafiften gecenin ışıklı karanlıklarına,
Uzanıp tutmak istiyorum bütünlüğün tanrısal elini.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta