Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ama biri var ki o hep kalacak... Hep aynı yerde...
lise yıllarını anlatan bu şiir benide lise okuduğum günlere götürdü.bunada tek kelimeyle mükemmel demekten başka ne diyebilirimki.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta