Arıyorum Aşkını Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Tutmadın sana uzanan ellerimi,
Duymadın acı feryadımı, sesimi.
Bir hiç uğruna tükettin beni, sevgilim,
Yok ettin bu gönlümden bütün neşemi.

Yaralı bıraktın benim yüreğimi,
Soldurdun bu gönlümdeki çiçeğimi.
Boş yere söndürdün bizim sevdamızı,
Sarı çiçeğim, neden kırdın kalbimi ?

Geceler şahidim, seni çok bekledim,
Her susuşunda, biraz daha eksildim.
Bir umut diye sarılmıştım sevgine,
Sen gittin, ben kendi içimde yenildim.

Her gece adını andım ben, sessizce,
Çok bekledim dönersin diye gizlice.
Sarı gülüm, umutlarım boşunaymış,
Meğer kader yazmış ayrılığı sinsice.

Ne kadar sevsem de ben, yetmedi sana,
Düştüm sensizliğin en koyu yanına.
Bir ömür verdim gülüm, senin uğruna,
Bıraktın beni yalnızlığın koynuna.

Şimdi ağlar gözlerim sesin gelince,
Hasretinle yanıyorum ben her gece.
Şimdi sen mutlu olsan da başkasıyla,
Sızlar kalbim seni biriyle görünce.

Hiçbir bahar şenlendirmiyor içimi,
Hiçbir şarkı dindirmiyor bu derdimi?
Ben seni dünyalar kadar sevdim, aşkım,
Başkasına veremem ben, bu sevgimi.

Adını hâlâ kalbimde taşıyorum,
Dön desem de ben, dönmezsin biliyorum.
Ama hâlâ sensizliği yaşıyorum,
Biten aşkın küllerinde üşüyorum.

Özlüyorum o gözlerinin rengini,
Arıyorum o sıcacık ellerini.
Adını silmeye çalışsam da gülüm,
Unutmak mümkün değil güzel sevgini.

Ellerimi bir kez olsun tutmasan da,
İçimde kopan feryadı duymasan da.
Ben hâlâ arıyorum senin aşkını,
Senden bana koca bir hüzün kalsa da.