Aren Şiiri - Oset Atilla

Öyle vakit-i demhaneler

insan mı kendini yitiriyor zamanın içinde
zaman mı yitiriyor insanı kendi içinde
Ya da yaşadığımız bir olay, bir an, bir kahroluşun insana verdiği bir benlik yitimi ve ardından gelen bir an…belki de insanı kendi gerçekliğine götüren…Zamanın, var olmanın, kendi gerçekliğine dönmenin gerçekliğin arandığı ama yeryüzünde yaşanan tüm zamanlar tüm tarihler içinde kaybolmanın yetmediği yitirildiği, tarih kitaplarının ve anıların anlamsızlaştığı sancılar… mitolojinin absürd olduğu , bedenin ve ruhun yaratılmadığı bir evrende yaratılacak insanoğlu ve insankızı senaryosunun var olmadan önce yazıldığı zamansız bir alemde birinin yürüyeceğini ve birinin çift gözlerle onu izleyip temaşe edeceği ‘’ömrümün en güzel anıydı’’ diyeceği bir an , insan evladı imkansız ve anlamsız ifade edilecek bir cümle biri için yeryüzünde yaşamanın ve yaşamış olmanın en güzel anı olarak ifade edilebilir.