Küçüktüm ufacıktım
Top oynadım acıktım
Kurtlar sofrasına düştüm
Doymadan sofradan kalktım
Yarım kalmış hayatın
Yapraklarım dökülürken
Yiterken düşlerim
Yaşam dehlizinde
Yokluğa düşerim
Yüreğim kurudu
Yanındayım diyordun
Yanında olmamı istiyordun
Yalnızlığımı paylaşıyordun
Yalan mıydı niye susuyorsun
Her an seni düşünüyorum
Hani söz vermiştik
Zamanı durduracaktık
Hiç uyumayacaktık
Yalan mıydı yazık
Uzaktan arkadaşın olmak istemem
Sadece selam veriyorsun
Ce deyip kaçıyorsun
Ne bu suskunluğun
Niye bana soğukluğun
Her an seni özlüyorum
Kendimi özel sanmışım
Ne kadar yanılmışım
Herkese aynıymışsın
Benimle oynamışsın
Başkalarıyla sohbetini bölmeyim
Yalnızlığımı dökerim satırlara
Derdimi paylaşamam kimseyle
Gözyaşlarımı saklarım kendime
Ağladığımı duymasın kimse
Aşk çok uzak bana
Duvarlar üstüme geliyor
Vefasız merhametsiz sokaklar
Sanki pencere başında oturmuş bakıyor
İçimden bir şeyler kopuyor
Kapım kapandı
Aşkından yanıp tutuşsam da
Deli divane olsam da
Yıkık dökük virane kalsam da
Gittim mi bir daha geri gelmem
Giderken veda bile etmem
Huyum böyle inadım inat
Bilir misin ben nerdeyim
Yüreğinin götüreceği yerdeyim
Sende kaldı yüreğim
Gel de hemen ordayım
Sensizlik diken gibi yüreğime batıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!