Yine yeniden yenileceksin
Yalnız kalacaksın
Yok olmayacak yıkılmayacaksın
Yine de vazgeçmeyeceksin
Yenile yenile yenmeyi öğreneceksin
Yenildikçe yenileneceksin
Düşen yağmurlar
Dökülen yapraklar
Yorgun yürekler
Yine yalnızlıklar
Yaşıyoruz yalanlarla
Yaşıyoruz yalandan
Bıktım artık senden
Biraz huzur ver yeter
Döndün hep sözünden
Bitmedi yalanların
Çekicem çekicem
Kararttılar gecelerini
Çaldılar hecelerini
Aldılar güneşini
Bağladılar gözlerini
Susturdular sözlerini
Tütün sarısı bıyıkların
Tek tük kalmış dişlerin
Salaş bir meyhanede
Senaryolarını yazardın
Ekmek, şarap ve sen
Sensiz ben buralarda
Denizsiz kuru karalarda
Sessiz kimsesiz dolandım
Yoksun kokusu duydum
Dinleyen yok konuşan çok
Anlayan yok karışan çok
Akıl veriyor bilmiş bol bol
Aynaya bile bakmıyor
Yol uzun ince bir yol
Taksiye verecek param yok
Dolmuş dolu kapı ağzına kadar
Son otobüs her zaman kaçar
Kanadım yok uçurmaz kollar
Ne yapayım ben de yürürüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!