İki saç buklesi arası,
kopuk herşey.
Kaydetmeliydim zihnime,
zaman ne kadar da sınırlı.
Durup,herşeyi zihnimde
tutmaya çalışmam ne saçma.
Hiçbirine hükmedemem.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hoş! Tebrikler.
Ne kadar haklısınız. Zaman o kadar kısa ki uzun sandığımız zamanın birde bakıyorsunuz ki gelipte geçivermiş. Böylecede ömrümüzün sonuna gelmişiz.
Kayat koşturmacası içinde zamanın nasıl geçip gittiğini anlamakta bile zorlanır hale geldik. Ve kendimize ayıracak bir dakikamızın olmadığını görmek ise gözümüzü açtığımızda içimizi acıtan bir yara olacak bubub bile fakında değiliz.
Çok kısa ama bir o kadar da anlamlı şiirnizi ve yüreğinizi kutluyorum. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta