Şiirlerimde boş yere,
arama kendini.
Seni suskunluklarımın,
en acımasız yerine gömdüm.
Bir zamanlar adınla,
süslediğim mısraları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mefta değil efendim, mevta olacak.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta