Hüzünlenmiş güzel şehrim,
Kahırlarını kendince yaşamakta.
Nasıl da göz pınarlarımızda
Damlalar biriktirmişiz ikimiz de!
Yılın en güzel ayındayız;
Kapılar çoktan kapanmış mutluluğa,
Takvimler aralık.
Bakıyorum örselenmiş şehrime;
Yorgun, biçare şehrim ve ben.
Sonlarındayız ömrün,
Tükeniyoruz yavaş yavaş,
Her hâlimizden de oluyor belli.
Şimdi geriye kalan bizden
Yalnızca göz yaşlarımız;
Akıyorlar usulca
Çatlamış kuru toprağa.
Mümkün mü acaba,
Can vermek küçücük bir umuda?
Kayıt Tarihi : 16.07.2026 14:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!