İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Aylardan Aralıkdı,,,peşi sıra Ocak gelecekti..bu yüzden kapı tam kapanmamıştı,umutlar tükenmemiş..oysa gönül aralarda çoktan kalmıştı bile...'
kapıları tam kapatmamaktır umut/bekleyiştir aralık kapı.. içeri süzülüversin sessizce/ürkekçe olacaktır gelişler...siz de kapılarınızı hep aralık bırakın...umutlarınız kalakalmasın kapının ardında..yüreğinize sağlık....
Gidenlerin ardından hep bakacağımız bir buğulu pencere ya da aralık bir kapı kalır...
Sonra yaslayıp başımızda gözümüzde yaş bekler dururuz...
Sevgiler efendim. Şiirlerinizin çoğu kısa ama anlamlı teşekkürler. ;)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta