Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Aylardan Aralıkdı,,,peşi sıra Ocak gelecekti..bu yüzden kapı tam kapanmamıştı,umutlar tükenmemiş..oysa gönül aralarda çoktan kalmıştı bile...'
kapıları tam kapatmamaktır umut/bekleyiştir aralık kapı.. içeri süzülüversin sessizce/ürkekçe olacaktır gelişler...siz de kapılarınızı hep aralık bırakın...umutlarınız kalakalmasın kapının ardında..yüreğinize sağlık....
Gidenlerin ardından hep bakacağımız bir buğulu pencere ya da aralık bir kapı kalır...
Sonra yaslayıp başımızda gözümüzde yaş bekler dururuz...
Sevgiler efendim. Şiirlerinizin çoğu kısa ama anlamlı teşekkürler. ;)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta