ARAKAN’A
İnsanlık insanlığını unutmuş şu an
Utanın, vahşilere bırakılmış Arakan
Duvarı oluşturan tuğlalar sessiz
Hepsi bir bahane bulup çiziyor yan
Bağırıp çağırmak çare olmuyor
Gücün yoksa dikkate alınmıyor
Yetişemedik Arakan’lı imdadına
Nebi’nin övdüğü müminler aranıyor
Sözümüz yok Budist’miş dinleri
İnsanları yakmak mıdır ibadetleri
Bütün dinler kardeş olun derken
Nereden gelir barbarların bu kinleri
Arakan’lının suçu Müslümanlık mıdır?
Kardeşlerince yalnız bırakılmak mıdır?
Çoluk çocuk soykırıma uğramak mıdır?
Öz yurdunda ateşte yakılmak mıdır?
Medeniyim diyen vicdanlar sessiz
Boğazını sıkıp bırakıyorlar nefessiz
İmdat feryatlarına kulak tıkayanlar
Bilin Hak önünde kalmaz hesapsız.
İSMAİL SARIÇAY
29.8.2017
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 23:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!