Yasaklar semasında şimşek çakan nefsime
Öteler yurdundan huzur getirir gözlerin
Yeis dehlizlerinde yankılanan sesime
Ses verir, yalnızlığa kurşun sıkan sözlerin
Rahmet yüklü gözlerinden süzülen her nazar
Kirpiğinden içime yağmur yağmur işliyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta