Uyumuş tabiat sesini dinliyorum sessizliğin,
Ölüm ile hayat arafında,
İki damla katre süzülüyor insanlık imparatorluğuma,
Yıkıyor ezelden yapılan her anıtımı.
Geriye kırılmış kalplerin yıkık duvarları kalıyor.
İnşası zor.
Sanki şehrimin her kuytusuna mıknatıslar yerleştirilmiş,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta