Bir sızı çöreklendi göğsümün orta yerine
Nefesim kesildi, gözlerim karardı
Biliyordum aşkın bana en başından beri zarardı.
Bir yoğun bakım odası,
Başımda cızırtıyla nabzımı sayan o cihaz...
Titremem soğuktan mı yoksa hissizliğin getirdiği çaresizliğin son çırpınışları mıydı anlayamadım.
Uçsuz bucaksız gibi görünen o karanlık tünel
Ve tünelin sonunda artık gelmelisin diye seslenen o mavi ışık
Sanki tüm yalnızlığıma inat elimden tutmak için fırsat bekleyen gölgeler...
Tenime yabancı bir rüzgar eser gibiydi sanki
Kulağımda tınısını tanıyamadığım uğuldayan o sesler.
Ölsem kolaydı sanki, bense arafta kaldım.
Kararsızlıktan nefret eden, netliğe aşık ben
Evet araftaydım...
Bilseydim sen bana bunları yaşatacaksın
Seni hayatıma hiç almazdım.
İmzalarla tarihi süslemez,
Beyaz gelinliği kefen etmezdim kendime.
Bunca cefayı yüreğime yüklemez,
Pişmanlıklarıma bir yenisini eklemezdim.
Şimdi ne yamacında çiçekler açacak bir ruhum kaldı,
Ne de seni sevmelere bahanem var.
Cebimde hayal kırıklıklarım,
Bavulumda kaybolan umutlarım,
Haa bir de unutmadan sana hediye bıraktığım ahım var.
Savaşım bitti benim, tıpkı sevgim gibi.
Gözyaşlarımla akıp nehirlere ulaştı.
Şimdi sen bana uzak Allah'a havalesin
Kalemimden dökülen mürekkebim,
Şahsına yazılan son cümlelerimsin.
Şimdi sen bana uzak Allah'a havalesin
Allah'a havalesin....
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 09:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirin benim için anlamı derin ve üzücü ne yazık ki. Geçirdiğim kalp krizi sonrası yoğun bakım odasında geçirdiğim günlerin hatırası. Anjiyo sonrası taburcu olduğumda 30/12/2025 tarihinde kalemimden dökülen satırlarım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!