Ara Bul Şiiri - Mesut Tütüncüler

Bugün Âşık Said sofrasındayım,
Bağdaş kuracak bir yeri ara bul.
Neyleyim dünyanın gam, mihnetini
Çala kaşık vuran, kârı ara bul.

Suya düşenin sarıldığı yılan,
O suda bir ateş sönmesin iman,
Gemiyi yüzdüren tahtında hakan
Kurulan bir yiğit, eri ara bul.

Ölümden öte köy yok o ki murat,
Azığı hazır et, kurtarmaz feryat,
Bülbül olsan halin bilmez gül heyhat!
Harı söndürecek narı ara bul.

O nar ki ilk önce bendini yakar,
Zahmetsiz yol hangi tarafa bakar,
Rayihadan öte, gül yanık kokar,
Açan ol mübarek, nûru ara bul.

Yolun sonu belli, menzil dar olur,
İhlasla yürüyen, mülke vâr olur.
Nefsine kul olan, darda hâr olur,
Ruhu şad edecek, miri ara bul.

Said gibi söyle, hakkı dilinden,
Şerri uzak eyle, kendi elinden.
Geçmeden şu ömür, vuslat yelinden,
Mekândan münezzeh, pîri ara bul.

Der Mesudum gayri durma yollarda,
Zikri tevhidi tut, yorgun dillerde.
Solmasın o güller, yaban ellerde,
Ölmeden evvel o, yâri ara bul.