Ayıp nedir artık, kimse bilmiyor
Yüzüne tükürsen, sanma siliyor
Edepsizler günden güne deliriyor
Ar damarı çatlak, astar kalmadı.
Yalanı söylerken, yüzü kızarmaz
Haramı yese de, içi sızlamaz
Bu bozuk mayalar, asla tutmaz
Terazide doğru, kantar kalmadı.
Büyüğe saygı yok, hatır yıkıldı
Şeytanın eline, kına yakıldı
Namus mamus pazarda, ipe takıldı
Çürüyen vicdanı, pulla sınadım
Kimsede utanma, damar kalmadı.
Utanma duygusu, göçtü firarda
Dürüstlük ararsan, hepsi zararda
Kalpler mühürlenmiş, hepsi kararda
İşin zembereği, ayar kalmadı.
Köşektaş ağlıyor, giden ahlaka
Döndü koca memleket, kuru bir çarka
Sırtını dayama, böyle bir arka
Sığınacak sağlam, duvar kalmadı.
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 19:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!