Apansız Bir Gece Şiiri - Sadık Korç

Apansız bir gecede seni düşlemek,
Ne gam ne de keder etmek...
Çok zor değil, bilirim,
Üşüyorum… Elimde sigara, ruhumda sen.

Ruhum bir öğrenci,
Kim bilir, belki de deli…
Dersini iyi bilen bir deli,
Ama yokluğunda dağınık, sensiz, avare.
Bir çare kaldım,
Apansız bir gecede.

Sessizlik içimde bir ok gibi,
Yalnızlıksa ince bir sızı.
Üşüyorum… deli bir öğrenci misali,
Kulağımda sen,
Her defasında yine sen.

Aman vermeli mi bu halden?
Sen ki açan kardelen…
Söyle, bu ne biçim öğrenci?
Asudeyim sensizliğin içinde.

İyi bilirdin sen,
Kasım soğuğunda açan kardeleni.
Şimdi ben,
Kasım’ın ortasında üşüyorum,
Bir çareyim sensizliğe.

Karar verildi, hüküm çoktan yazıldı:
Ne haber var senden,
Ne de bir ses, bir iz.
Bugün de gelmedi senden biri,
Hayali bile yok düşlerimin.

Kötü mü çok kötü,
İyi mi, çok mu iyi?
Ne hasta geçtin,
Ne de ben iyi oldum.
Ve bugün de yok kimseden bir haber.