cinayet mahalli duygularım
ezilip geçildi üstünden yorgun cesetlerin
geç kalmışlık denilen o eski utanç
bulutların dudaklarından dökülüyor yaşlar, yağmur
yıldırımlar, şimşekler birer haykırış
gecenin o kurşuni kasveti çöktü üstüme
sokak lambaları görmüyor bile beni
yavaş yavaş siliniyorum hatıraların tozlu rafından
uzaklaşıyorum bu asrın o cafcaflı yalanlarından
ben bu çağa ait değilim, sığamıyorum
belki de hiç uğramamalıydım bu dünya sancısına
aşk,
bir ismin gölgesinde sığınmak değil
kendi güneşinde yanmayı göze almaktır esasında
ne bir elin sıcaklığıdır o
ne de bir çift gözün vaadi
aşk, ruhun en kuytu köşesinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!