Bir yaz akşamı geliverdin birden aklıma…
Sana yar demeyeli o kadar uzun olmuş ki aslında…
Bir anda yine dalıverdim o gözlerine…
Oysa gömeli çok olmuştu onları kalbimin en kuytu köşesine…
Bir an içimde bir sızı hissettim…
Seni ne kadar özlediğimi fark ettim…
Şimdi gelsen,karşımda dursan,ne yapardım ki acaba?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta