Tutuştuğu günde taşların bağrı
ufukların ötesinden titretir içini bir çağrı
bakarsın sağına soluna annen görmez seni
ayakların bağı kopmuş tutmaz seni
gök kızıl gonca gibi açar
serinlik veren sular onlarda yanar
gülü nergisi yetiştiren dağlar savrulur
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta