Dünya aydınlık günlerini yitiriyor anne,
Bende karanlığın içinde çakılı vaziyetteyim.
Derin hislerim içimde saklı bilirsin.
Ben hala beni bıraktığın yerdeyim.
Öpemedim son kez cennet kokulu ellerinden,
Sarılamadım doyasıya affet, zaten ne zaman yapabildim ki.
Ben hâlâ 18’im.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta