Ondan arta kalan maviliği,
Gök gözlü, su yüzlü baharda aradım;
Kaç bahar geçti, annemi bulamadım.
Uzun dalgalı saçlarından ırmaklar akardı sabun kokulu,
Gözlerinin göklerinden kartallar geçer,martılar inerdi süzülerek.
Bulutların aklığını,duymadım yumuşaklığını.
Annemin göğsünden başka yerde.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Maviliğinde göklerimi alıp götürdü: Gözlerin.
Yağmur yüklü bulutlar miras bana.
Ne yazık ki anne
Sensizlik köksüzlüğe,öksüzlüğe denk.
Sonsuz bir yalnızlık miras kaldı bana.
evet, anneler hem güç kaynağıdır insanın hem varlık kaynağıdır, hem de aslının aslıdır, onsuz bir varlık düşünülemez. gönlünüze sağlık
Tebrikler. emeğinize saygılar sunarım ve başarılar dilerim.
hüzünlü..ama sonsuz...yani sürekli var aslında..
bu detay şiire bütünlük kazandırmış...kutlarım...
duygu yüklü harika dizeler...
saygılarımı gönderiyorum....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta