tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Maviliğinde göklerimi alıp götürdü: Gözlerin.
Yağmur yüklü bulutlar miras bana.
Ne yazık ki anne
Sensizlik köksüzlüğe,öksüzlüğe denk.
Sonsuz bir yalnızlık miras kaldı bana.
evet, anneler hem güç kaynağıdır insanın hem varlık kaynağıdır, hem de aslının aslıdır, onsuz bir varlık düşünülemez. gönlünüze sağlık
Tebrikler. emeğinize saygılar sunarım ve başarılar dilerim.
hüzünlü..ama sonsuz...yani sürekli var aslında..
bu detay şiire bütünlük kazandırmış...kutlarım...
duygu yüklü harika dizeler...
saygılarımı gönderiyorum....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta