annem ölmeseydi
annem annem öpseydi beni
ölmeden önceki halinden kalma
bir gülüşle baksaydı bana
ben de oğul oğul yaşardım belki
her sabah erkenden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Serin bir dağ rüzgarı çekip gidince başka bir diyara..geri kalan büyük bir boşluk,hiçbir şeyin ve hiçkimsenin dolduramadığı...yine de dilim varmıyor,zeytin hatırına;'ölüm yoktur,yıldızlar daha güzel bir kıyıdan doğmak için batarlar'
baba nasılsın güzel bi şiir bide buna bak
babam yanımda olsaydı
bana yine baksaydı
sevecen tavırlarıla
yine halimi sorsaydı
yalnızlaga gömülmüş babam
kavuguna çekilmiş babam
karışık düşüncelerle
oglunu özlerdi babam
birtanesi her şeyi
sofrasının nimeti
gözünün bebegi
ben degil sen olmalıydın babam
bir insanın annesine bu kadar özlem duyması için ona hiç kavuşamamış olması gerekir.galiba şair annesine hiç kavuşamamış.çok güzel bir şiir TEBRİK EDERİM
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta